Ik wilde in het dorp waar ik vandaan kom (Bant) een hangplek ontwerpen. De huidige plek voldoet niet en zorgt zo voor teveel overlast. Ik dacht aan een plek waar jongeren nieuwe rotjes kunnen proberen, waar het beschut is en die toch een klein beetje transparantie geeft zodat ouderen kunnen controleren wie waar zit, zonder precies te zien wat ze uitvreten. Naar aanleiding van een onderzoek naar hangen en leunen kwam een aantal vormen naar voren die zorgen dat je je lijf op een prettige manier tegen een object kunt laten leunen. Vanuit deze vormen zijn de uiteindelijke meubels ontstaan. Het idee voor de materialisering is onstaan vanuit de gedachte dat jongeren een hangplek ‘eigen’ moeten kunnen maken. Schoon beton is robuust, hufter-proof en als je er graffiti opspuit om het ‘eigen’ te maken kun je dit er na een bepaalde tijd nog gewoon vanaf spuiten. Om een goede start te maken heb ik een buurtwerker en een aantal jongeren uit mijn eigen en andere dorpen benaderd om te horen wat hun wensen waren.Om deze jongeren op hun ‘natuurlijke hangplekken’ te laten hangen, maar overlast te beperken kan een adoptieplan worden gemaakt. Dit is een contract dat word ondertekend door de groep zelf, een wijkagent, een buurt- of jongerenwerker en omwonende. Hierin staat dat de jongeren gebruik mogen maken van de plek onder enkele voorwaarden. Door zich gedurende een bepaalde periode te houden aan deze regels, kunnen ze een beloning verdienen. De beloning is bijvoorbeeld een hangplek. Door meerdere modules te ontwerpen kunnen jongeren meerdere onderdelen verdienen en een customized hangplek creëren.